Sibiu  

Culturele hoofdstad van Europa in 2007

Het Grote plein met het Brukenthal Paleis (het belangrijkste kunstmuseum in Roemenie), het stadhuis, de katholieke kerk en verschillene middeleeuwse koopsmanshuizen. 
Zicht op het grote plein en de oude stad. De niuwe stad ontwikkeld zich op de achtergrond. Nog verder aan de horizon is het Karpaten gebergte.

 

 

 

De stad Sibiu toont ongeveer nog alle karakterestieken van een typische middeleeuwse stad. De meanderende kleine middeleeuwse steegjes met kromgetrokken geveltjes, de gebogen oude daken met oog-vormige dakvensters, majestueuse kerken, de grote open pleinen, verdedigingsmuren en torens geven je het gevoel een ander tijdperk te zijn binnengewandeld. 

 

Geschiedenis

 

In het Duits is de stad Hermannstadt genaamd, in het Hongaars: Nagyszeben en Cibinium in het Latijn. De stad werd gesticht op de strategische positie in de Oltvalley, dichtbij de "Rode Toren" (Turnu Rosu, Roten Turm, Vöröstorony, Turis Rubee) bergpas door de Zuidelijke Karpaten.

De stad groeide op de plaats van een oude Romeinse vesting genaamd Cibinium. Net zoals over gans Transylvanie bewijzen Neolithische voorwerpen dat de streek reeds bewoond was voor duizenden jaren. Over de periode tussen de Romeinse bezetting van Dacia en de kolonisatie van de Hongaren is weinig concreet bekend. Er waren de volksverhuizingen en allerlei volkstammen trokken door de streek, sommige slechs kort, andere vestigden er een koninkrijk zoals de Avaren. Voor de Hongaren kwamen, was de streek onder controle van de Bulgaarse koning. Toen deze problemen had met de uitbreiding van het Ottomaanse rijk aan zijn zuidoost grens vertrokken de Bulgaren. De Hongaren trokken door het land en vestigden zich in Pannonie, het huidige Hongarije. Daarna kwamen ze terug om de streek te koloniseren.

De meeste geschiedenis boeken zullen vertellen dat de Hongaarse Koning de Saksen uitnodigde om Transylvanie te koloniseren omdat de streek "leeg" was. Dit is slechts ten dele correct. De streek was niet leeg, er was enkel geen georganiseerd bestuur nadat de Bulgaren vertrokken waren. De nakomelingen van de Daciers, vermengd met alles wat door het land was getrokken, waren aanwezig. Heel wat van hen waren nomaden (herdersgemeen- schappen in de bergen) maar ook boeren die in kleine dorpen en nederzettingen de valleien bewoonden. Er bestond nergens zoiets als een leeg land. Verder is er ook recent een nieuwe theorie dat er in de streek reeds andere kolonisten waren. 

De Saksen kwamen grotendeels vanaf midden 12 de eeuw. Maar vijftig jaar eerder waren er al Vlamingen, Nederlanders, Luxemburgers, Fransen, Duitsers van de Nederrijn en Elzassers. Vanwaar kwamen deze kolonisten? Het is weinig waarschijnlijk dat de Hongaarse koning voor zijn geboorte kolonisten uitnodigde van over gans Europa. Maar er is een andere historische gebeurtenis die wel voor deze kolonisten kan gezorgd hebben. 

De nieuwe kolonisatie theorie zegt dat een deel van deze "kruisvaarders" in Roemenie terecht kwamen. Gedeporteerd of uit eigen wil is niet duidelijk, maar de theorie lijkt wel strenge argumenten pro te hebben want tot op heden kon niemand verklaren waar deze mensen vandaan kwamen.  In die periode controleerde het vaticaan ook een groot stuk van Wallachie en Moldavie en had er verschillende kloosters. 

Nu, wat wel duidelijk is dat een grote groep Saksen kwam op uitnodiging van de Hongaarse Koning Geza. Ze kwamen in het midden van de 12de eeuw en vestigden zich voornamelijk in de driehoek Brasov-Sighisoara-Sibiu. Ze absorbeerden de vroegere kolonisten en worden gemeenzaam Saksen genoemd. De druk van de Kumanen en het zich snel uitbreidende Ottomaanse rijk verplichtte de Saksen zich te verdedigen. De Hongaarse koning inviteerde ook de Teutoonse ridders naar Transylvanie om de verdediging van het land beter te organiseren (1211-1225). De grote Tartaren- of Mongolen invasie van 1241 vernietigde bijna het ganse land en bracht het koninkrijk Hongarije bijna ten val. Enkel de dood van de Khan (waarbij alle Tartaren terug naar huis werden geroepen) bespaarde hen (en wellicht ook West Europa) dit verschrikkelijke lot.
Het nieuwe land werd van dan af ook Siebenburgen genoemd. 

Sibiu groeide over de jaren tot de sterkste stad ten oosten van Wenen en had op sommige plaatsen tot 7 rijen verdedigingsmuren. De stad bloeide als grensstad tussen het katholieke Westen en het orthodoxe Oosten. De stad werd dank zij zijn uitgebreid vestingssysteem nooit ingenomen. Het leven en de sociale structuur van de stad is erg gelijkend op die van West Europse steden met gilden en ambachten in de stad en de landbouwers buiten de stad. Een belangrijk verschil echter was er wel. De Roemenen werden in de Saksische steden niet toegelaten binnen de stadsmuren en vestigden zich aan de rand van de stad. Het blijkt dat zelfs de Hongaren in Sibiu niet werden toegelaten. 
Eens de politieke en administratieve structuur was vastgelegd wordt Sibiu het hoofdkwartier van de Saksische universiteit en coordinator van alle Saksische gemeenschappen on fundus regius (16de - 19de eeuw).

 

Toen Transylvanie onder het bestuur kwam van de Habsburgers wordt Sibiu hoofdstad van het prinsdom. (1692 - 1791; 1849 - 1867). Sibiu's connecties met het Westen en Oosten verrijkten het culturele erfgoed van de stad. Scholen, hospitalen en culturele verenigingen lieten zijn prestige groeien. In 1791, na het edict waar de Roemenen en Hongaren het recht kregen ook binnen de stadsmuren te wonen, wordt Sibiu een van de belang-rijkste culturele en religieuse centrums in Transylvanie, en speelde ook een belangrijke rol bij de vereniging van de 3 vorstendommen (Moldavie, Wallachie en Transylvanie) tot het Roemeense koninkrijk op 1 December 1918.

 

De stad werd gebouwd rond kleine vesting van de benedenstad en rond de kathedraal op het Huet plein in de bovenstad. Na de vernietiging van deze versterkingen gedurende de Tartarenstorm van 1241-1242, werd beslist ernstig werk te maken van de stadsverdediging. Vanaf de 2de helft van de 13de tot het eind van de 15de eeuw ontwikkelde zich de versterkte stad. Later werd ook de benedenstad versterkt en alle muren worden met vestingstorens en bastions uitgerust. De lengte van alle vestingsmuren reikte tot 5-6km. Er waren de versterkte poorten Cisnadie, Turn, Ocna en Gusterita, er waren verschillende bastions, 5 artillerie platvormen en 39 verdedigings-torens en vestingsgrachten. De versterkte stad was in de 17de eeuw 72 hectaren groot en de sterkste stad in het land (Wenen had dan 92 hectaren). De stad groeide ook later gestaag verder en spijtig genoeg werd een groot gedeelte van de vestingen afgebroken. Toch is er nog heel wat te zien en te bezoeken en is de middeleeuwse sfeer nog duidelijk aanwezig. 

 

 

het Hermes huis op het kleine plein

het oude slagers huis

Thalia Hall, of het oude theater gebouw, in de oude gerestaureerde "dikke toren"

Wat te bezoeken:

Het grote plein is het historisch centrum van de stad, eerst beschreven in 1411 als korenmarkt. Publieke executies en ontmoetingen werden ook hier gehouden. Het plein is 142m lang en 93m breed, een van de grootste pleinen in Transylvanie. De noordzijde van het plein wordt gedomineerd door de Katholieke kerk en de raadstoren links ervan. Aan de andere kant is de het Weidner-Reussner Huis met een portaal van 1652. In het westen vind je het Brukenthal Paleis (1789) dat tevens he gelijknamige museum herbergt. Daarnaast is een barok huis van de 18de eeuw, het Blauwe huis. 

De Katholieke kerk: Gebouwd tussen 1726 en 1738 in barok stijl met classicistische decoraties.
Het gerenoveerde interieur is prachtig met goud beklede muren en kleurrijke fresco’s op het plafond. Fijn steenhouwwerk bedekt een groot gedeelte van het schip en de beide zijaltaren en de kolonnen zijn van roze marmer. Orgel recitals worden meestal 1 x per week gehouden. 

De Raadshuistoren: Gebouwd in de 13de eeuw. Zo genoemd omdat het gebouw ernaast het raadshuis van de stad was. De toren was een toegangspoort tot de benedenstad in de 2de ringmuur. In 1829 werd de bovenste verdieping toegevoegd en sindsdien heeft de toren zijn huidige vorm behouden. Op de bovenste verdieping is een observatiepost vanwaar je mooie zichten hebt over de stad. De verdieping eronder is het uurwerk mechanisme.

 

Het Brukenthal Paleis werd gebouwd door Samuel Brukenthal, gouverneur van Transylvanie, in barok stijl tussen 1777 en 1787. Hij verzamelde een indrukwekkende collectie schilderijen, antiek, munten en zeldzame boeken. 
Het paleis herbergt een kunstgallerij, een ethnografische tentoonstelling en volkskunst. 
De kunstgallerij werd voor het publiek geopend in 1817, zeven jaar vroeger dan de National Gallery in London, met 1090 schilderijen uit de prive collectie van Samuel Brukenthal.Op heden bevat het museum 450 schilderijen van de Vlaamse en Hollandse school, ongeveer 500 werken van de Duitse en Oostenrijkse school, en 200 werken van Italiaanse meesters, beginnend met de Renaissance. De Roemeense verzameling bevat 1500 werken gemaakt door academische schilders en die tot het nationaal patrimonium behoren. De totale collectie bevat ongeveer 10.000 kunstwerken. 
De ethnografische en volkskunst collectie is gestructureerd in verschillende kamers: aardewerk, textiel, 2 rustieke interieurs, houtbewerking en iconen op glas. 

 

de raadstoren

het Bruckenthal museum


Het geschiedenis museum is gehuisvest in het vroegere stadshuis en gelegen op de hoek van de Str Mitropoliei als je van de Piata Mica naar Piata Huet wandelt. Je kan er 250.000 voorwerpen bezichtigen, munten, handschriften, middeleeuwse voorwerpen, wapens, antieke meubels, grafstenen en nog veel meer. Het gebouw is opgetrokken in renaissance en gothische stijl in de 16de eeuw. 

Orthodoxe Kathedraal. Gebouwd in 1902 - 1906 in een gelijkaardige stijl als de heilige Sofia Kathedraal van Istanbul. Fresco’s zijn gemaakt door Octavian Smigelschi en Arthur Coulin. Het interieur is gedomineerd door een massieve gouden kandelaar met neo-byzantijnse versieringen. De massieve ingangsdeur heeft een Duits opschrift. Het is de 2de grootste Orthodoxe kathedraal in het land. 

Het Huet plein is omringd met historische gebouwen in gothische stijl. Het plein is gedomineerd door de Evangelische kathedraal.  De impressieve kathedraal was gebouwd tussen 1320 en 1520 op de plaats van een Romaanse basilica van de 12de eeuw. Met zijn 5 scherpe torens is het een van de meest impressieve gebouwen van de stad. Voor de kathedraal is het standbeeld van Georg Daniel Teutsch, Bisschop van Sibiu, opgericht in 1899. Het simpele interieur van de kathedraal contrasteert sterk met dat van de katholieke kerk. De grijze muren scheppen een sobere sfeer die lichtjes gebroken wordt door de sculpturen op de gewelven (nog daterend van voor de reformatie). Een groot fresco, geschilderd door Johannes van Rosenau in 1445, versiert het noorden van het koor. Het stelt de kruisinging voor en is geschilderd in de transfer periode tussen laat gothiek en het begin van de renaissance. Er is een polyptiek geschilderd in een stijl gelijkend op die van Dürer, gemaakt in de eerste helft van de 16de eeuw. Er is een prachtig barok orgel, gebouwd door een Duitse meester in 1671. 6000 pijpen werden geinstallerd in 1914 en het is het grootste orgel van het land.


Het kleine plein: (Piata Mica) Omringd door middeleeuwse gebouwen en verbonden met het grote plein via kleine smalle passages. De Ocnei Straat split het plein in 2 en is de hoofdstraat naar de beneden stad. Je vind op het plein het apotheek museum, het 'Emil Sigerus' Museum en het 'Franz Binder' museum en het kunsthuis. Het kunsthuis is een van de stadssymbolen. Het was ooit het gebouw van de slagersgilde en is gebouwd in de 15de eeuw. Wanneer het volledig is gerestaurreerd zal het het Astra Transylvaanse Civilisatie museum herbergen.

 

Het apotheek museum is in een van de oudste apotheken van het land (1569) en de latere eigenaar Samuel Hohnemann (1755-1843) was een van de eerste die homeopathie practiseerde. Je kan er heel wat voorwerpen van hem on display zien. Het museum bevat meer dan 6000 instrumenten en andere voorwerpen van een periode toen Sibiu meer apothekers had dan gelijk welke stad in Roemenie. Het winkelgedeelte van het museum is een 18de eeuwse apotheek met Weense meubels. 

De trappen passage en de "Leugenaarsbrug". De brug is een van de eerste gietijzeren bruggen in het land en er werd verteld dat als je een leugen op deze brug zou vertellen, deze zou instorten. 

 

de "leugenaarsbrug" 

 

De Franciskanen kerk Het exterieur van de kerk heeft een gothisch aspect. Het oorspronkelijke gebouw dateert van de 15de eeuw en later werden barokelementen toegevoegd. De kerk was eigendom van de Franciskanen sinds 1716. 

De Ursulinen kerk, gebouwd in 1474. De kerk was oorspronkelijk de kloosterkerk van het Dominikaanse klooster tot 1543 toen de gereformeerden de kerk overnamen. De kerk, bekend als de Duitse kerk ging over in de handen van de Ursulinnen orde in 1755. De Ursulinnen verbouwden het gothische interieur in een barok interieur nadat het dak van de kerk instortte. Binnenin de kerk zijn er 3 altaren en prachtige schilderijen van verschillende heiligen. 
De Nicolae Balcescu straat is een vrije voetgangers zone. Er zijn heel wat renaissance gebouwen in deze straat en er zijn tientallen winkels, er zijn restaurants, cafetaria en het majestueuse hotel "Imperator Romanilor". 

 

 

De verdedigingstorens

 

Er zijn de buskruittoren, de leerlooieres toren, het Haller bastion, de brede toren, ( gebouwd in het midden van de 16de eeuw. Het was een infanterietoren. Het eerste theater werd hier geopend in 1778. Het gebouw werd recent gerenoveerd en het nieuwe stadstheater is in de toren gemaakt, genaamd Thalia Hall), de Arquebusier Toren (15de eeuw), de pottenbakkers toren (15de eeuw) en de timmermanstoren. 

 

tekening rechts: de Ocna poort

the pottebakkerstoren

the timmermanstoren

oude postkaart met de 3 torens langs de strada cetatii

 

Astra Museum

 

Het Astra Museum:
Gebouwd en aangelegd tussen 1963 en 1969 het museum biedt een fantastische collectie industriele volkstechnologie en ontwikkeling in Roemenie. Het museum is gelegen rond een paar grote meren in het Dumbrava bos ten zuiden van Sibiu. Het grote meer weerspiegelt de windmolens van Dobrogea en de vissershuisjes van de Delta. Er zijn drijvende watermolens, tientallen boerderijen van overal in Roemenie, verschillende houten kerkjes en tijdens de zomer worden allerlei extra activiteiten aan het publiek aangeboden. De huisjes zijn 'bewoond', mensen van elke landshoek representeren hun streek in hun typische klederdracht. In het totaal zijn er 340 gebouwen en structuren tentoon gesteld, er zijn 10km aangelegde wandelwegen en het is daarmee het grootste openlucht museum van het land. 

 

 

gebruik je browser knop om terug te gaan